Vítáme Vás, můžete se přihlásit nebo vytvořit účet.

Cart

product (empty)

Košík je prázdný

Zboží celkem: 0 Kč

Termín obdržení zásilky
Dodací doba je ovlivněna statním svátkem ( 08.05 )
Česká pošta	Úterý 12.05
PPL	Úterý 12.05
Osobní odběr	Středa 13.05
Termíny jsou pouze orientační a mohou se lišit podle zvoleného typu platby. O Průběhu zásilky Vás budeme informovat e-mailem.
Při nákupu většího množství produktů negarantujeme dodání do zobrazeného data

Tajne nauczanie medycyny w czasie okupacji

17 %

141 Kč 170 Kč

Sleva až 70% u třetiny knih

Popis knihy

O tragicznych latach drugiej wojny światowej pisze się w Polsce przede wszystkim w kategoriach cierpienia i ludobójczego unicestwienia milionów naszych obywateli, zrujnowanym materialnie kraju, a także o walkach militarnych z obu okupantami. Ta walka była tyleż heroiczna, co na ogół przegrana, wpisując się w martyrologiczny nurt naszej historii. Autor dobrze zdaje sobie sprawę z takiego stanu rzeczy, pisząc w pierwszym zdaniu swej publikacji: \nOdgłosy bitew są głośniejsze od słów wypowiadanych na najwspanialszych lekcjach czy znakomitych wykładach. Stąd zapewne mało wiemy o wielkim polskim zwycięstwie nad okupantami w latach 1939–1945 w dziedzinie tajnego nauczania, a znacznie więcej o walkach zbrojnych, które często kończyły się klęską.\nStanisław Chodynicki, emerytowany profesor otolaryngologii, przybliża nam tajne nauczanie medycyny, prowadzone przez jego starszych kolegów, których był później studentem. Tajne nauczanie medycyny wpisywało się w szerszy nurt tajnego nauczania na każdym szczeblu edukacji. Podobnie jak na poziomie szkoły średniej było ono zakazane przez okupantów, przy czym niepomiernie trudniejsze. No bo jak wykształcić lekarzy poza laboratoriami i klinikami uniwersytetu czy akademii medycznej? Druga część książki Stanisława Chodynickiego ma charakter osobisty. Pisana jest przez autora, który znajduje się – jak to sam określa – „na emeryturce” i występuje tu jako narrator-komentator bieżących wydarzeń w rolach: lekarza-seniora, ojca, męża i dziadka. Wydarzenia te opisane są oszczędnie, sprawiają wrażenie właśnie co wykonanych fotografii, pozostawiając czytelnika-widza z zadaniem dopowiedzenia tego, co zostało mu podane.

Prof. dr hab. Paweł Boski