Status prawny twórców utworów filmowych
17
%
415 Kč 497 Kč
Expedujeme 1 až 2 dny
Sleva až 70% u třetiny knih
Generalna teza pracy sprowadza się do twierdzenia, że obecna regulacja prawna statusu twórców utworów audiowizualnych jest wynikiem dość długiego procesu ewolucji, mającej korzenie jeszcze w ustawie o prawie autorskim z 1926 r., a której ostateczny kształt zaistniał pod wpływem regulacji w Konwencji berneńskiej
w tekście paryskim z 24 lipca 1971 r., a więc powszechnego (uniwersalnego) międzynawowego prawa publicznego, a także w następstwie rozwiązań prawa Unii Europejskiej oraz Rady Europy. Przyjęte w Polsce w tej kwestii rozwiązania normatywne są całkowicie zgodne z istniejącymi standardami prawnymi, istniejącymi
zarówno w powszechnym (uniwersalnym) międzynarodowym prawie publicznym, jak i w europejskich systemach regionalnych. Wypada jednak zwrócić uwagę, na fakt, że w systemach tych wzrasta status reżysera wobec innych twórców utworu audiowizualnego. Zarówno na gruncie Konwencji berneńskiej, jak i w dokumentach
prawa unijnego określa się go mianem "głównego reżysera". Wprawdzie terminologia ta nie zaistniała jeszcze w polskich aktach normatywnych, ale znalazła już obywatelstwo zarówno w doktrynie, jak i w dorobku polskiej judykatury - w uzasadnieniach licznych orzeczeń. Można oczekiwać, że w tym względzie nastąpią, z jakiś czas, zmiany w odpowiednich przepisach.
w tekście paryskim z 24 lipca 1971 r., a więc powszechnego (uniwersalnego) międzynawowego prawa publicznego, a także w następstwie rozwiązań prawa Unii Europejskiej oraz Rady Europy. Przyjęte w Polsce w tej kwestii rozwiązania normatywne są całkowicie zgodne z istniejącymi standardami prawnymi, istniejącymi
zarówno w powszechnym (uniwersalnym) międzynarodowym prawie publicznym, jak i w europejskich systemach regionalnych. Wypada jednak zwrócić uwagę, na fakt, że w systemach tych wzrasta status reżysera wobec innych twórców utworu audiowizualnego. Zarówno na gruncie Konwencji berneńskiej, jak i w dokumentach
prawa unijnego określa się go mianem "głównego reżysera". Wprawdzie terminologia ta nie zaistniała jeszcze w polskich aktach normatywnych, ale znalazła już obywatelstwo zarówno w doktrynie, jak i w dorobku polskiej judykatury - w uzasadnieniach licznych orzeczeń. Można oczekiwać, że w tym względzie nastąpią, z jakiś czas, zmiany w odpowiednich przepisach.
| Autor: | Ksenia Kakareko |
| Nakladatel: | Silva Rerum |
| ISBN: | 9788365697950 |
| Rok vydání: | 2019 |
| Jazyk : | Polština |
| Vazba: | Měkká |
| Počet stran: | 360 |
Mohlo by se vám také líbit..
-
Swoboda przemieszczania się w prawie ...
Wiśniewski Leszek, Bieczyński Mateusz Maria
-
Obraz kobiecej starości w literaturze...
Modrak Małgorzata
-
Powietrzny wymiar działań bojowych w ...
Zieliński Tadeusz
-
Emerytalne systemy ubezpieczeniowe we...
Plak Joanna
-
Micińska-Bojarek Magdalena
-
Anorexia nervosa. W sieci pułapek
Małgorzata Talarczyk
-
Przypadki kryminalne
Stojer-Polańska Joanna
-
Don Juan w XX i XXI wieku..
Mańkowska Joanna
-
Dylematy tłumacza. Zastosowanie pięci...
Łukasz Zarzycki
-
Ślady kryminalistyczne
Joanna Stojer-Polańska
-
Błąd w sztuce i niepowodzenie medyczn...
Jęczmionka-Kopińska Elżbieta
-
Sekret Sabiny
K. Wolny-Zmorzyński
-
Krym jako przedmiot sporu ukraińsko-r...
Maria Gołda-Sobczak
-
I Bóg zesłał mi... Joannę
Sareńska Zofia
-
Wulgaryzmy w języku kibiców polskich,...
Dokowicz Agnieszka
-
Między Klio a Themis
Latham-Koenig Christina
